Mutlu olmak için neye ihtiyacımız var?

Sizce mutlu olmak için neye ihtiyacımız var? Bir insanı ne mutlu eder? Araştırmalar bir insanın çok iyi bir atama alması, evlenmesi, piyango çıkması veya hayatındaki çok büyük bir hedefini gerçekleştirmesinin bile mutluluk düzeyini en fazla iki hafta etkilediği yönünde. Yani bir süredir beklediği terfiyi alan kişi en fazla iki hafta daha mutlu bir insan olabiliyor. Peki sonra ne oluyor? O kişinin hayat doyum düzeyi neyse, normal mutluluk seviyesi neyse kişi ona geri dönüyor.

Yani görüyoruz ki mutluluk hayatın bize vereceği ekstra şeylerle çok da alakalı değil. Bunun aksine mutluluk düzeyimiz daha fazla bizim yaşananları yorumlama şeklimiz ve hayatı anlamlandırma şeklimizle alakalı görünüyor.

Ayrıca mutluluk öğrenebilen bir şey. İlk olarak ailemizde öğrendiğimiz tüm diğer şeyler gibi mutlu olmayı da ailemizde öğreniyoruz. Biz yetişirken yanımızda referans aldığımız yetişkinler hayatı nasıl yorumluyorsa biz de hayatı o şekilde yorumlamayı öğreniyoruz çünkü. Hemen her birimizin başına gelebilecek bir talihsizlik karşısında henüz çocuk olan bizlerin yanında bulunan ebeveynlerin bu talihsizliği nasıl karşıladığı bizi nasıl etkiler tahmin edilebilir bir durum diye düşünüyorum. ‘Her şey de bizim başımıza gelir’ diyen bir ebeveyn ile ‘bunun da üstesinden geliriz’ diyen bir ebeveynin yanındaki çocuklar arasındaki fark çok aşikardır çünkü. Bizler sahip olacağımız ebeveynleri belirleyemiyor olabiliriz ancak nasıl ebeveyn olacağımız bizim elimizde.

Aslında biraz önce verdiğim örnek sadece ebeveyn olarak değil birey olarak da bizim mutluluk düzeyimizi belirleyicidir. Şunu kabul edelim ki hiçbirimiz için hayat ne her şeyin yolunda gittiği talihler bahçesi ne de hiç gün yüzü görülmeyen felaketler çukurudur. Miktarı ve şekli evet, değişir ancak hayat güzellikleri de zorlukları da birbiri içinde veya sırayla veriyor. Bazen bir sıkıntının içerisinde bir güzellik saklıdır, bazen de bir zorluğun arkasında kolaylık ve ferahlık vardır. İşte bu yüzden mutluluk, hayatın bize verdiği güzelliklere bağlı değildir. Çünkü bu güzellikler kalıcı değildir. Sonsuza dek devam edici değildir. Aynı zamanda mutluluk hayatın bize getirdiği sıkıntılarla terk edilecek, vazgeçilecek bir şey değildir. Çünkü güzelliklerde olduğu gibi sıkıntılar da sürekli devam edici değildir.

Mutluluk bazılarımız için şartlara bağladığımız gelecek bir ödüldür. Mesela ‘bu işe girersem tamamdır’, ‘şuradan bu güzel haberi alırsam…’ gibi geleceğe ve şarta bağlanmış cümlelerden bahsediyorum. Mutluluk hedeflerin arkasına konmamalı. Mutluluk gelecek olan bir hal, bir ödül değil bir hayat tarzı, bir bakış açısı, bir hayat yorumlama biçimidir.

Klinik Psikolog Kevser ATEŞ